لیومیوم
لیومیوم شایعترین تومور جامد لگنی در زنان می باشند که 20 الی 25 درصد زنان سنین باروری را مبتلا می کند.
علل
علت اولیه لیومیوم شناخته نشده است ولی محیط هیپر استروژنی در رشد تومور مؤثر است.در دوران یائسگی رشد تومور کاهش می یابد.
پروزسترونها هم ممکن است سسب رشد تومور شوند.قابل ذکر است که سیگار و ورزش باعث کاهش احتمال تومور می شوند.
انواع
1-اینترامورال
2-ساب سروزال
3-ساب موکوسال
نوع اول سبب تغییر شکل رحم می شود.نوع سوم نادرترین نوع است.شایعترین نوع لیومیوم،نوع ترکیبی خصوصا از نوع اینترامورال و ساب موکوسال می باشد.
علایم بالینی
1-منوراژی (خونریزی زیاد قاعدگی ) منوراژی در نوع ساب موکوسال شایع است.
2-درد یا فشار لگنی فشار لگنی ممکن است با تکرر ادرار و گاه با یبوست همراه باشد.
3-نازایی لیومیوم مسئول 3-2 درصد موارد نازایی است.میوم ممکن است سبب از دست دادن
حاملگی در سه ماهه اول ( سقط ) ویا سه ماهه دوم و سوم ( زایمان زودرس ) شود.
تشخیص
1- معاینه در معاینه دو دستی، رحم بزرگ و اغلب نامنظم است .
2-سونوگرافی برای تایید تشخیص بکار می رود.
3- MRI& CT scan برای تایید تشخیص بکار می روند.
4-هیستروگرافی (عکس رحم ) در بیمارانی که منوراژی ویا سقطهای مکرر دارند، توصیه می شود.
5-هیستروسکوپی و لاپاراسکوپی قطعی ترین روش تشخیص می باشد.
درمان
1- درمان دارویی درمان قطعی برای میوم نیست.معمولا 6-3 ماه بعد قطع درمان، میوم عود می کند.
2-درمان جراحی 1-هیسترکتومی (برداشتن رحم ) که درمان قطعی است.
2-میومکتومی (برداشتن میوم ) که درمان قطعی نیست و شانس عود زیاد است.
3-درمان نگهدارنده اغلب در بیمارانیکه در سنین قبل یائسگی می باشند بکار می رود.چون بعد یائسگی میوم فروکش می کند.هر 2-1 ماه سونوگرافی و معاینه دو دستی می شوند تا سایز و شکل رحم را بسنجند.
